kyo week 2

DAG 8

Vandaag de laatste dag in Hangzhou, we hebben een vrije dag vandaag. Na een rustig ontbijt al 1 koffer ingepakt en dan nog snel een paar fotorolletjes wegbrengen. Hopelijk kunnen we ze dan vandaag nog ophalen. Daarna gaan we met Gerard, Nathalie, Ingrid, Wrister en de kindjes de stad in gegaan. Wat een drukte, we denken dat de uitverkoop is begonnen. Overal worden we nagekeken en we zijn er inmiddels wel achter dat je chinezen zo vrij zijn zich met ons te bemoeien. Regelmatig worden de benen van Kyo gecheckt of ze wel voldoende bedekt zijn en aan haar handjes gevoeld (want haar wantjes houdt ze niet aan). Eric zegt dat hij ook koude handen heeft en loopt gewoon door. Maar ze zijn wel vriendelijk, zelfs als Eric met een grote glimlach zegt ?dat ze moeten opzouten? lachen ze vriendelijk terug. In de boekhandel zit het helemaal vol met lezende mensen, heel apart om te zien. In Nederland zie je soms iemand een boekje lezen in de supermarkt maar hier gaat dat dus duidelijk anders. Daarna naar het winkelcentrum en dan voor de laatste keer langs het West Lake terug. Daar aangekomen zien we een groep mensen bij elkaar staan en natuurlijk moeten we weten wat er aan de hand is. Er blijkt een groep muzikanten te staan en Gerard vraagt zich af als we erbij gaan staan hoe lang de muzikanten nog publiek hebben. Nou, niet zo heel lang, het kringetje publiek draait zich om en staan in no-time om onze buggy?s. Beentjes worden weer gecheckt, handjes gecontroleerd. Kringetje begint na een paar minuten toch wel wat benauwd te worden want Engels praten doen ze niet en ze staan tegen de buggy’s aan. Nog even snel de foto?s ophalen en dan terug naar het hotel. Even opfrissen en dan voor de laatste keer eten in Hangzhou. Als we s’avonds de laatste spullen bij elkaar sprokkelen als Kyo haar draai probeert te vinden om te gaan slapen, merken we dat ze daar een beetje onrustig van wordt. Dus maar even wachten tot ze slaapt.


Terug naar boven

 

DAG 9

Vandaag vertrekken we naar Beijing. Laatste spullen in de handbagage gepropt en dan nog even rustig ontbijten. Gisteravond hebben we al uitgecheckt, scheelt weer tijd. Om half 10 (na check,check, double-check van de kamer) verzamelen in de hal voor vertrek. Na ruim een half uur nog genieten van Hangzhou zijn we op het vliegveld, Kyo is inmiddels onder zeil en slaapt bij het inchecken gewoon door. Bij de poortjes moet ze uit de buggy want de buggy moet door de scan. Maar ja, we komen dan ook uit Nederland, wie weet wat er het frame zit?.. Om 12.20 uur vertrekken we, dus vlug een fles aan Kyo geven. Maar ze vindt het allemaal prima. Op elkaar gepropt zitten we de vlucht (bijna 2 uur) uit. Het eten wat geserveerd wordt gaat er bij Kyo nog wel bij, want aan eetlust ontbreekt het haar niet. Na een soepele landing staan we in Beijing en voor het eerst deze reis zou ik willen dat we naar huis konden. De taxi staat al te wachten, lekker ruim maar zonder bagageruimte, dus alles wordt opgestapeld op de voorste stoelen. Als de chauffeur maar niet plotseling hoeft te remmen want dan heeft hij een behoorlijk aantal kilo?s in zijn nek. We merken meteen verschil met Hangzhou, we zitten nu echt in de grote stad, veel hoge gebouwen en ertussen kleine vervallen wijkjes, vaak afgeschermd door grote reclameborden. We checken in in het Sci Tech Hotel en we kijken onze ogen uit, marmeren vloeren, kroonluchters (Karinlampen !!).

En dan komen we op de kamer, keiharde bedden en een minder ruime kamer dan in Hangzhou. Maar dat mag de pret niet drukken. Vanavond eten we in het buffetrestaurant van het hotel en dat is gewoon goed. Wel wennen dat er mes en vork ligt, je went snel aan stokjes. Rond 8 uur komt de andere groep aan in het hotel met Peter als begeleiding. Elkaar feliciteren en de andere kindjes bewonderen en dan naar de kamers om de benodigde papieren te verzamelen voor de ambassade. Om half 10 bijeen op de gang om het formulier voor de ambassade in te vullen zodat Peter en Chris daar morgen naartoe kunnen. En natuurlijk betalen?? als alles klaar is, gaan Kyo en ik naar bed en gaat Eric nog een pilsje pakken.


Terug naar boven

 

DAG 10

Vandaag weer een vrije dag en die is hartstikke welkom want echt goed geslapen hebben we niet op dat harde bed. Eric heeft trouwens zijn eerste litteken opgelopen, een flinke kras over zijn neus. Vanmorgen rustig zitten ontbijten en daarna een stukje door Beijing gelopen. Naar de friendshipstore (een warenhuis) geweest, nog wat souvenirs gekocht en daarna op zoek naar de zijdemarkt maar die is er niet meer. Dan maar koffie bij Starbucks (typisch chinees !!). Dan via het Sci Tech Center (luxe winkelcentrum) terug naar de kamer, voor een middagdutje (alledrie ??!!) Om 6 uur gaan we wat eten en dat is weer voortreffelijk. Kyo smult gewoon lekker mee. Dat wordt vanaf volgende week echt afkicken, aardappels en groenten?.. Nog maar even niet aan denken. Na het eten nog met zijn allen op de gang met een mok oploskoffie en dan naar de kamer. Hopelijk voor een betere nacht.


Terug naar boven

 

DAG 11

Het begint te korten, we beginnen nu toch wel een beetje af te tellen. Vandaag gaan we naar the Great Wall oftewel de Chinese muur. Ben zeer benieuwd. Iedere morgen moeten we Kyo wakker maken en dat moet even op het gemakkie. Gelukkig heeft ze geen ochtendhumeur. In het restaurant windt ze iedereen om haar vingertje door haar gelach en gebrabbel vanuit de buggy. Om half 11 is het verzamelen in de hal voor een taxiritje van ongeveer een uur. Alledrie dik ingepakt beginnen we te lopen en dat valt tegen. Er staat een koude wind, Eric voelt zich al niet zo en het is behoorlijk steil. Wel met zijn drie?n op de groepsfoto en dan ga ik met Gerard verder. Onvoorstelbaar hoe steil het is, hoe hebben ze dit toch ooit kunnen bouwen. Ik klim niet helemaal tot de top en ben gelukkig niet de enige. Op de terugweg naar beneden voel ik mijn knie?n en benen (die inmiddels behoorlijk koud zijn). Ik koop kaarten van de muur en pingel voor het eerst. Ik voel toch wel een beetje schaamte om dat te doen maar het hoort er wel echt bij in China. Daarna terug naar het hotel. Onderweg kijk je je ogen uit, hoge gebouwen afgewisseld met krotjes. Terug in het hotel gaat Eric toch maar even liggen en ik ga met Ingrid op zoek naar de markt. Niet kunnen vinden natuurlijk dus dan maar naar binnen bij de friendshipstore. Daar heb ik een mooie tekening laten maken van de naam Kyo. Is heel mooi om te zien hoe met een plat ?sponsje? en wat verf een mooie tekening wordt gemaakt.

Om 6 uur is het weer verzamelen om te gaan eten en dat is wederom goed. Eric wordt steeds beroerder (griep ??) en Chris vraagt of hij medicijnen nodig heeft. Bij terugkomst heeft Chris capsules meegenomen (1,5 euro) en nu maar hopen dat Eric wat opknapt. Hij ligt in ieder geval vroeg op bed. En ik ook.

 

Groetjes van Eric, Karin en Kyo ( en natuurlijk een dikke kus)


Terug naar boven

 

DAG 12

Vandaag staat het zomerpaleis op het programma. Om half 11 staan we weer klaar in de hal en na een ritje van 45 minuten zijn we er. Chris waarschuwt ons nog om niks te kopen en dan kunnen we naar binnen. Eric is behoorlijk opgeknapt van zijn medicijnen. We weten niet wat het is geweest maar een paar doosjes mee naar huis is wel een optie. We treffen het met het weer en lopen langs een aantal mooie gebouwen en door een mooie tuin. Je kijkt je ogen uit. Uiteindelijk lopen we door een open gang langs het meer en dan de taxi weer in. Teruggekomen gaan we met een klein groepje naar de zijdemarkt, is voortaan ondergronds.

Leuk, leuk, leuk. Je wordt op een leuke manier de standjes ingepraat en er is veel keus. En het leukst is toch nog wel, het is spotgoedkoop !! En ik begin het pingelen onder de knie te krijgen. Het lukt nog niet altijd maar met hulp van Peter en Gerard lukt het aardig en op het laatst pingel ik een koffer (een echte Prada) van 350 naar 100 yuan (= 10 euro). Na terugkomst even de spullen showen aan Eric en dan gaan we naar een chique restaurant om Pekingeend te eten. Maar omdat het toch wel erg duur is eten we niet alleen eend. Uiteindelijk weet Chris een mooie prijs te maken en dan is het weer tijd om terug te gaan. Nog even langs het winkelcentrum om een fotorolletje in te leveren en wat water te kopen en dan het vertrouwde bakkie oploskoffie op de gang. Verse koffie is toch wel iets wat we missen. Morgen gaan we naar de verboden stad dus vanavond maar weer een beetje op tijd naar bed.


Terug naar boven

 

DAG 13

Vandaag staat de laatste excursie op het programma, GELUKKIG want hierna is het nog 1 dag en dan gaan we naar huis. En dat begint nu toch echt te trekken. We gaan vandaag naar de verboden stad. Om half 11 zitten we weer gepakt en bezakt in de taxi voor een kort ritje. We stappen uit op het Plein van de Hemelse Vrede (ligt voor de verboden stad). Aan het plein staat ook het mausoleum van Mao maar daar gaan we niet naar binnen. Op en ander gebouw zien we dat de Spelen van Beijing nog 1302 dagen weg zijn. Dan over het plein, waar het ijzig koud waait, naar de verboden stad. We lopen door de keizerlijke gebouwen en dat betekent weer trappen lopen, buggy tillen?. Wat nou sportschool, gewoon met je kind naar Beijing is ook een goede oefening. En Kyo, dat is net een keizerinnetje ! De keizer werd ook over het hele complex gedragen en Kyo ook. Chris vertelt over de verschillende gebouwen en we maken foto?s bij de vleet. Vooral de moderne stad op de achtergrond, wat een tegenstelling. Beijing is 1 grote bouwput, dat schijnt allemaal met de Spelen te maken te hebben. We komen een groep Koreaanse kinderen tegen die we de groeten doen van Guus Hiddink. Dat wordt meteen herkend. Wederom worden de handjes en wangen van Kyo gecheckt en dat worden we eigenlijk een beetje beu. Waar bemoeien ze zich toch mee, maar ja, het lijkt erbij te horen.

We lopen door de vertrekken waar de concubines (400 stuks) verbleven en zien en horen dat ze geen makkelijk leven hadden. Moesten wachten tot de keizer hen verkoos om hem ?gezelschap te houden?. Na de tuin hebben we het wel gezien, het is koud en we zijn moe. TAXI !! Terug in het hotel proberen we nog een uurtje slaap mee te pikken wat niet zo lukt, allebei zijn we verkouden. Als Kyo wakker wordt eten we met zijn drie?n een pak koekjes in bed (gaan we thuis niet doen !) en dan komt Peter om half 5 haar paspoort (inclusief visum) brengen. Nu kunnen we haar mee naar huis nemen. Vanavond wordt het weer een keer fast-food of buffetrestaurant. Morgen hebben we een vrije dag om onze spullen te pakken en nog wat souvenirs te kopen om de koffers op te vullen. Dus dit is ons laatste verslag.

We willen hierbij iedereen bedanken voor de lieve reacties in het gastenboek en

tot zondag.

 

Groetjes en een dikke kus van :

Eric, Karin en Kyo


Terug naar boven