Meddo week 1

DAG 1

Klaar voor vertrek ! Op de foto ontbreekt de handbagage en buggy nog …

We verzamelen om 17.45 uur op Schiphol en gaan 20.55 uur de lucht in. Kyo is nu nog even met haar vriendinnetje Zo? spelen, die kunnen elkaar niet zo lang missen.

We willen iedereen al bedanken voor de krabbeltjes, sms-jes, telefoontjes en kaarten, LEUK, LEUK, LEUK !!

Ons volgende bericht zal vanuit China zijn.

Dikke kus,

Eric, Karin en Kyo


Terug naar boven

 

DAG 2

4 mei zijn we eindelijk vertrokken, blijft toch altijd lastig om afscheid te nemen. Als we rond 20.00 uur aan boord willen gaan zijn de gebruikelijke 2 minuten stilte ivm dodenherdenking. Indrukwekkend om dat op een overvol Schiphol mee te maken. Alhoewel een groep Chinezen er geen erg in lijkt te hebben.  Om 21.10 gaan we op weg naar Beijing, waar we keurig op tijd om 11.45 uur (Chinese tijd) landen. Dan wachten we op de binnenlandse vlucht in een hal waar een aantal Chinezen zich erg druk maken over het feit dat we er niks kunnen drinken en dat we op een stoffige vloer moeten wachten en begint het gebrek aan slaap toch wel wat op te breken. Ook pasta als ontbijt valt zwaar.

Als we weer vertrekken in Beijing liggen Eric en Kyo al te slapen en ik bedenk me dat het toch wel bijzonder is om hier weer te zijn.  5 jaar geleden zijn we hier vertrokken met Kyo en nu zijn we hier met haar om Meddo op te halen. Het ene meisje dat nog niet diep nadenkt over haar geboorteland, het andere meisje zich niet bewust van onze komst. Ik moet de tranen even wegslikken.

Na een vlucht van 3 uur, landen we rond 18.00 uur in Guangzhou, het is er klam en warm. Nog een uur in een volgeladen busje en dan zijn we bij het hotel. Even opfrissen en dan gaan we met de hele groep wat eten in het hotel. Goed  gegeten, inmiddels is er een bed bijgezet voor Kyo en komt er nog een bedje voor Meddo. En dan nu naar bed in onze mooie kamer.

Dikke kus,

Eric, Karin & (bijna grote zus) Kyo



Terug naar boven

 

DAG 3

we hebben redelijk tot goed geslapen, paar keer wakker, Kyo een keertje omdat ze honger had. Na 2 ligakoeken is ze bij Eric in bed weer in slaap gevallen. De wekker op 7 uur gezet en allemaal op het gemakkie gedoucht. Daarna stevig ontbeten, Eric blijft waarschijnlijk de hele week ‘mopperen’ dat er geen ‘gewone’ kaas ligt….

Zometeen naar de bank, het overgrote deel gaan wisselen in yuans en vanmiddag komt Meddo. De details hierover horen we dadelijk van Michael…….wordt vervolgd.

We vertrekken om 2 uur, dus zitten nu het laatste uurtje uit te zweten. Eric heeft z’n ogen even dicht en Kyo zit met Minke een spelletje te doen. Verder zijn we er helemaal klaar voor, tas is gepakt, geld zit in de enveloppen en alle cameras zijn opgeladen. Wordt vervolgd…..

Om 2 uur zijn we naar het adoptiebureau gegaan, er komt een klein meisje binnen en we kijken elkaar aan ?? Is ze dat ?? Het meisje verdwijnt achter een gekleurd gordijntje en we zien meer kindjes. Ik sta nog met Tine te overleggen of we camera’s uitwisselen of niet en dan komt Michael ons halen, wij zijn als eerste aan de beurt. En dan komt ze aan de hand van haar verzorgster aanlopen, ze is z??? mooi en z??? klein. Ik heb maatje 80-86 meegenomen, ik denk dat de daarin verzuipt. We laten haar maar rustig wennen, ze kijkt het allemaal maar een beetje aan. Kyo kijkt ook de kat uit de boom en vindt de ballonnen interessanter dan Meddo. Bij Eric ontspant ze al een beetje en ze laat al een paar voorzichtige glimlachjes zien. Als de taxi komt, vraagt Kyo of ze naast Meddo mag zitten. In de taxi zoekt ze wat meer contact en op de hotelkamer is ze inmiddels niet meer bij Meddo weg te slaan. En Meddo ? Die kan al net zo hard schateren als Kyo. Oh ja, en als Eric zegt tegen Kyo dat wij weer de mooiste hebben maar dat ze niet verder mag vertellen, krijgt ie als antwoord “Maar dat zien ze toch !!”

Dikke kus van een blije familie den Nieuwenboer

XXXX


Terug naar boven

 

DAG 4

Gisteren heeft Meddo lekkker meegegeten, alles wat zacht is, verdwijnt in haar mondje. Ook rijstkoekjes gaan er goed in. Maar ze krijgt nog flessen….HELP. Ik heb van alles bij mee maar geen fles, geen voeding, geen rijstebloem en geen verdeelbakjes. Dus na het eten op zoek naar een winkeltje met babyvoeding. In de buggy begint ze te huilen, dus dan maar even op de arm (hier doen we dat nog !), zo zwaar is ze immers niet. Maar met deze temperatuur en luchtvochtigheid, loopt het zweet na 2 minuten langs mijn hele lijf. Was Brigitte maar hier want die heeft altijd een handdoek in haar tas en ikke niet 🙂 Nou, eindelijk een winkel gevonden met babyvoeding, een fotowinkel, logisch toch ? Terug op de kamer kunnen we van David en Annelies de verdeelbakjes lenen, zij hebben ze voor Marlijne niet nodig. En ook nog wat kleding, maatje 74-80. Lizette, nog niks kopen want we weten niet of dat goed is hoor 😉 Om half 10 zijn we gaan slapen, eerst huilen in het bedje, dan maar even bij ons proberen, dat lukte ook niet. Toen weer in haar bedje en ze sliep toen heel vlot. Ze heeft veel gedraaid en met haar beentjes tussen de spijlen gelegen maar als je haar goedlegde, sliep ze weer door. En van het noodweer heeft ze dus ook niet zoveel meegekregen.

Vanmorgen lekker ontbeten, het is wel een prinsesje, ze eet niks zelf maar wil lekker gevoerd worden. En wijst aan wanneer ze klaar is voor het volgende hapje. Ok, nu doen we dat nog maar over 2 weken niet meer.

Om half 9 zijn we vertrokken naar het adoptiebureau voor de afwikkeling bij civil affairs en the notary. Steeds dezelfde vragen, steeds dezelfde antwoorden. Of we van haar houden ?, of we goed voor haar zullen zorgen ?. Steeds dezelfde papieren. Check, check, double-check. Daarna valt ze in de bus in slaap en moeten we haar wakker maken voor de foto, zal ze lekker wakker op staan ! Daarna gaan we even bijtanken op de kamer en dadelijk gaan we even naar de wasserette en wat boodschappen doen. Vanavond gaan we in een restaurant vlakbij het hotel wat eten.

We hebben de eerste meuk al ingeslagen, David is een ster in pingelen, moet ik dus in de buurt blijven. Verder zijn Pringels bij ons madammeke favoriet. Geprobeerd of ze in bad wil met Kyo maar daar moet z enog niks van hebben. En we hebben een echte diva binnengehaald. De nieuwe schoenen zijn niet goed, dus pruillipje en tranen. Dan de oude maar aan…. En als ze een net gekregen chinees vlaggetje laat vallen, wijst ze ernaar en begint te simmen. Of we het even op willen rapen, ja daag ! Maar Kyo doet het met liefde en plezier. Aaagggghhhh, verpest voor het leven. Vanavond wijst ze gewoon wat ze gevoerd wil worden, rijst, broccoli of ei. Jaja, nu nog wel.


Terug naar boven

DAG 5

Gisteren lagen we er weer op tijd in, als je haar meteen in het bedje zet begint ze te huilen. Als je haar eerst even bij je legt en daarna in het bedje is het goed. Ze heeft vannacht rustiger geslapen. Wij wat minder, Kyo is ook even wakker geweest, misschien toch wel het tijdsverschil ??  Vanmorgen zijn we na het ontbijt naar een tempel geweest en daarna nog naar een museum. Maar het is hier zo warm !! Van dat klamme weer. Daarna bij de Carrefour boodschappen gedaan. Meddo heeft er niet zoveel van meegekregen, die heeft lekker liggen slapen. Terug op de hotelkamer heeft Kyo met Noa in het ?kinderparadijs? gespeeld . Wat gegeten, ook noedels gaan er goed in, huilen toen het op was. We snappen niet dat ze zo klein is want ze eet toch goed. Daarna de was opgehaald en voor Meddo nog 2 jurkjes gekocht. Voor ? 20 klaar?. Nu even lekker op de kamer, beetje rustig aan.


Terug naar boven

DAG 6

Gisteren hebben we bij Lucy?s  gegeten, hamburgers, frietjes, steak en zalm. Daarna weer op tijd met z?n allen naar bed. Inslapen is nog even moeilijk maar als ze slaapt, slaapt ze ook door.

Vandaag is het Moederdag. Geen ontbijt op bed maar wel heerlijk ontbijtje in het hotel. Kadootjes heb ik thuis al gehad. En mijn mooiste kado is donderdag gekomen. We zijn na het ontbijt naar een berg gegaan www.baiyunshan.com.cn. Eric twijfelde want we zouden met de kabelbaan naar boven gaan en Eric en hoogte gaan niet goed samen. Maar uiteindelijk is hij toch maar ingestapt. Boven een mooi uitzicht op de stad, wel erg warm om te klimmen en met de buggy te sjouwen. Het is hier nog steeds erg warm en vochtig. Ik  verlang bijna naar Hollandse regen?.. Boven werd er volop gezongen vanaf een tribune. Vooraan stonden een man en vrouw te dansen, mooi om te zien. Toen nog wat verder omhoog, met moeite en nog net zonder puffer. Toen bij restaurant lekker thee gedronken, kost wel 8 yuan (0,80 euro), dan is het nog leuk om op terras te zitten.

Daarna weer terug naar het hotel, Eric nog wat boodschappen gedaan en nu (13.30 uur) gaan we tukkie doen. Vanavond gaan we Thais eten met de hele groep.

Nou dat tukkie is er niet van gekomen. Ik heb trouwens nog niet verteld dat Eric haar al heeft geleerd om te knipogen. Als je bye-bye roept, zwaait ze en komt er een handkus achteraan. En gisteravond verraste ze ons met spontaan kusjes geven. Het thaise restaurant was een succes, lekker gegeten. En het heeft geregend, is gewoon warm water wat uit de lucht valt. Na het eten zijn ze samen in bad geweest, vond ze de eerste keer niks aan, nu was de hele badkamer nat.

tot morgen allemaal met een hele dikke kus van ons

XXXX


Terug naar boven

 

DAG 7

Vandaag een heftige dag voor de boeg, we gaan naar het kindertehuis.

De wekker op 7 uur gezet want om half 9 vertrekken we naar Dongguan. Na een rit van 2 uur, een 20-tal hartverzakkingen en evenzoveel hartwippen door de chinese rijstijl zijn we er eindelijk. Als we door de poort rijden schiet ik al vol, hier heeft ze gewoond, dat was bij Kyo al onwerkelijk en dat is het nu weer. Een aardige vrouw nodigt ons uit om binnen te komen, dit blijkt de directrice te zijn. Begint meteen over de blote armpjes van Meddo, of dat niet te koud is. Eric begint meteen tegen mij want ik vond een vestje niet nodig….het is hier zo warm ! Ik ga haar geen vestje aandoen. Binnen worden we hartelijk ontvangen, Kyo wordt meteen volgestopt met suiker. De vaste verzorgster komt meteen kijken en er volgen er nog veel meer. Meddo gaat van arm naar arm. Laat ze maar, denk ik, ik kan haar nog zo vaak vasthouden en voor jullie is het de laatste keer. Mijn tranen zijn niet te stoppen. We horen dat ze graag met Meddo te maken hadden en dat kunnen we met eigen ogen zien, onbetaalbaar ! Dan mag een van ons naar het zaaltje waar ze geslapen heeft, ik loop mee met de directrice en breek bij haar oude bedje. Maar tegelijkertijd vraag ik me af of ze hier wel echt heeft geslapen, heel dubbel. Ik mag foto’s maken en maak er enkele, ook van de andere kindjes. Daarna neemt de verzorgster afscheid en dat is wel heftig. voor allemaal. Daarna buiten nog wat foto’s gemaakt en dat was het dan. Maar we zijn altijd welkom om terug te komen en dat willen we ook zeker doen. Dan gaan we wat eten, Eric helemaal happy met z’n big Mac, Kyo met haar Kungfu Panda, ikke met het afrekenen, 63,50 yuan, dat is ongeveer 8 euri, voor 4 personen !! Dus wij gaan voortaan hier maccen 🙂

Als we terugzijn is het een uurtje niks en dan mogen we op appel op het politiebureau. Met de webcam wordt er een foto gemaakt en dan weer met het busje van het hotel terug. De kinderen zijn vandaag allemaal wat van slag dus eten we wat in het hotel.

dikke knuffel en kus van ons

XXXX


Terug naar boven